Τρίτη 22 Μαΐου 2012

Ωραία ιδέα για το νηπιαγωγείο!!!  Δεν είναι ανάγκη να δουλεύει το ρολόι!!!  Ούτε κάν να είναι ρολόι ;-)http://www.craftbits.com/project/recycled-magazine-clock

Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012

ΟΝΕΙΡΟΧΩΡΑ: ΓΟΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 2012

ΟΝΕΙΡΟΧΩΡΑ: ΓΟΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 2012: Τα δώρα είναι πάντα μια χαρούμενη νότα των γιορτών. Για μένα προσωπικά το να φτιάχνω δωράκια για το βράδυ της πρωτοχρονιάς είναι από τις αγ...

Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011

Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης

Πιλοτική Εφαρμογή σε 5 νομούς (Αιτωλοακαρνανίας, Κοζάνης, Λέσβου, Αττικής, Θεσσαλονίκης).

Στις 25 Νοεμβρίου 2011 τελείωσε με το πέρας του τρίτου τριημέρου των δια ζώσης παρουσιών, το Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών. 
Είχα την τύχη, γιατί η τελική επιλογή των εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος έγινε με ηλεκτρονική κλήρωση, να παρακολουθήσω κι εγώ, στο τμήμα Νηπιαγωγών του 7ου Δημοτικού Σχολείου Ευόσμου, με επιμορφωτή τον κύριο Κωνσταντίνο Χουρμουζιάδη. 

Το πρόγραμμα περιελάμβανε και διαζώσης παρακολούθηση και εξ αποστάσεως και εκπόνηση γραπτών εργασιών.  Ολοκληρώθηκε δε με την παρουσίαση από μέρος των επιμορφούμενων, μικροδιδασκαλιών. 

Η εμπειρία μου ήταν θετική και το καλύτερο είναι ότι τα συναισθήματα και οι εντυπώσεις γινόταν καλύτερα όσο περνούσε ο καιρός.  Το καλύτερο κομμάτι ήταν η παρουσίαση των μικροδιδασκαλιών.  Με έκαναν να αισθανθώ περήφανη που είμαι νηπιαγωγός.  Οι συναδέλφισσες που ήταν στο τμήμα μου, παρουσίασαν μικροδιδασκαλίες που ήταν η μία καλύτερη από την άλλη.  Κι από ιδέες, άλλο πράγμα.  Είμασταν όλες τυπικότατες και καμιά δεν προσπάθησε να "λουφάρει" και να μην παρουσιάσει μικροδιδασκαλία.

Μου ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ!!!

Τώρα έχω ηρεμήσει αλλά, επειδή με ξέρω, σε λίγο θα νιώθω... στέρηση.  Αρχισα ήδη να ψάχνω το νέο σεμινάριο που θα παρακολουθήσω.

Πάντα τέτοια....

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΔΙΑΡΗΞΗΣ

Η ιστορία της κατασκευής αυτής είναι κωμικοτραγική.  Ήταν η πρώτη χρονιά (σχ. έτος 2007-2008) που είχα τάξη και εκτός όλων των άλλων, είχα να φέρω σε πέρας ένα αρκετά απαιτητικό επιδοτούμενο  πρόγραμμα που έτρεχε σε ορισμένα νηπιαγωγεία εκείνη τη χρονιά, το πρόγραμμα της "ομαλής μετάβασης από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό".  Μέσα στον Απρίλιο, κι ενώ κόντευα σχεδόν να τελειώσω την εργασία του προγράμματος στον υπολογιστή του σχολείου, κάποιοι "ποντικοί" μπήκαν στο νηπιαγωγείο και έκλεψαν τον υπολογιστή μας!  Κόντεψα να λιποθυμήσω το πρωί που μπήκα στο νηπιαγωγείο!  Δεν μας έφτανε το ζόρι μας με αστυνομία, σήμανση, αποτυπώματα και καταθέσεις είχαμε να αντιμετωπίσουμε και την απώλεια του βασικού εργαλείου για το πρόγραμμα.  Και οι δύοι νηπιαγωγοί είμασταν απογοητευμένοι.  Η βοήθεια ήρθε από μια γειτόνισσα που κάτι είδε και το είπε "off the record" στους αστυνομικούς που ασχολήθηκαν με την υπόθεση.  Έφτανε όμως αυτό.... Μετά από λίγες μέρες και δεν ξέρω κι εγώ τι παρασκήνιο (ποτέ δεν μου είπε ο υπεύθυνος αστυνομικός όταν τον ρώτησα), βρήκαν τον υπολογιστή μας να "ξεκουράζεται" κάτω από ένα δέντρο, κοντά στο νηπιαγωγείο.  
Το πρόγραμμα της μετάβασης τελείωσε επιτυχώς και καταφέραμε να παραδώσουμε το φάκελο με τα πεπραγμένα εγκαίρως.  Για την ιστορία :  πήραμε και τα χρήματα της επιχορήγησης.
Η δημιουργία που βλέπετε στη φωτογραφία είναι η ιστορία της περιπέτειάς μας σε τρία βήματα όπως την ζωγράφισαν τα παιδιά.  Την στείλαμε στο αστυνομικό τμήμα των Γιαννιτσών και με χαρά είδα ότι, τότε τουλάχιστον, την κρέμασαν στον τοίχο.  Ηταν το δικό μας "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ"

"ΤΟ ΝΕΜΠΕΤ"

Η φετινή παράσταση του Συλλόγου "Ο Μπάλος" στον Πολιχνίτο Μυτιλήνης, του οποίου ιδρυτικό μέλος έχω την τιμή να είμαι κι εγώ. 

Κυριακή 9 Μαΐου 2010

PRIGKIPAKIA - ΔΙΚΤΥΟ ΝΙΝG

prigkipakia - prigkipakia
Ενας ωραίος χώρος για θέματα που αφορούν τους/τις νηπιαγωγούς  αλλά και όσους ασχολούνται με τα μικρά παιδιά 

Τρίτη 4 Μαΐου 2010

ΠΑΩ "ΝΗΠΙΑ ΤΑΞΗ"

"-Τι τάξη πάς;"
"-Πάω νήπια τάξη!"
Το είπε με μεγάλη περηφάνια। Πού να'ξερε ότι είναι το πρώτο, το πιο χαμηλό σκαλοπάτι της εκπαίδευσης! Πού να'ξερε ότι ακόμη και η ίδια μετά από λίγους μήνες θα έλεγε και θα ξαναέλεγε ότι του χρόνου θα ήταν "μεγάλη πια!"। Εκείνη η απάντηση, η δοσμένη με τόση περηφάνια και θάρρος, με σκλάβωσε।
Είμαι νέα νηπιαγωγός σχετικά। Να εξηγούμαστε : νέα ως νηπιαγωγός, όχι νέα στην ηλικία। Τα 'χω τα χρονάκια μου। Λίγο τα χρόνια αναμονής μέχρι να έρθει η σειρά μου στην επετηρίδα, λίγο ο αγώνας για τον ΑΣΕΠ, γιατί τελικά δεν διορίστηκα από την παλιά επετηρίδα για κάτι μήνες... πέρασαν τα χρόνια। Η αγάπη για τα παιδιά και την τάξη όμως δεν πέρασε। Όποιος την έχει, το ξέρει ότι δεν περνάει।
Η μικρούλα λοιπόν με τρεις, τόσες δα λεξούλες, με ψήλωσε, με γλύκανε και σαν να μού 'φερε και δυο δάκρυα στα μάτια। Γιατί γι αύτό προσπαθώ, άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι: για να 'ναι περήφανα τα παιδιά μου που πάνε "νήπια τάξη"। Θέλω το πρωί να έρχονται με όρεξη, και το μεσημέρι να μη θέλουν να φύγουν। Να μην κλαίνε ενδιάμεσα, να μην αναρωτιούνται διαρκώς "πότε θα βγούμε έξω" και να μην "πεινάνε" συνεχώς।
Όπως είπα, άλλοτε το πετυχαίνω και άλλοτε όχι। Ευτυχώς όπως με πληροφόρησαν άλλες, παλιότερες συνάδελφοι, αυτά συμβαίνουν παντού। Έτσι με ησύχασαν λιγάκι। Γιατί θέλω τα παιδιά μου να είναι ευτυχισμένα। Να έρχονται με χαρά στη... "νήπια τάξη".